Leeftijd is maar een getal

Estimated reading time: 4 minuten

Ik had mij aangemeld voor een speeddate. Het was de eerste keer en ik had de keus uit twee leeftijdscategorieën, omdat ik als 45-jarige voor één van beide kon kiezen. Ik zette mijn deelnamegeld in op 40- 60-jarigen. Weliswaar met wat lichte twijfel, toch ging ervoor. Eenmaal binnen in het knusse café waar de speeddate die avond plaatsvond, zag ik wat mannen op leeftijd. Ze zagen er verzorgd uit en hun uiterlijk en uitstraling toonden dat ze wat ouder waren dan ik. Ook de deelnemende vrouwen waren vijftig plus. Zij stonden achterin het grand café met een glaasje in de hand, ontspannen te praten en te lachen met een paar kandidaten. Mijn zenuwen hield ik in bedwang door naast het ontvangstcomité te gaan zitten dat bestond uit een jongere dame van naar schatting 20-30 jaar.

Aarzeling

Een kwartier later ging de speeddate van start. De eerste man die ik sprak, had een leuke vlotte uitstraling. Ik verheugde me al om met hem te praten, maar zijn leeftijd bracht mij toch in twijfel. Doordat hij uitwonende kinderen had, voelde ik mij jong naast hem. Toen hij aan de overkant van het tafeltje plaats nam, begon hij gelijk over mijn leeftijd. Met zwenkende handgebaren maakte ik duidelijk dat mijn keuze voor deelname een afweging was geweest. Na een aantal rondes durfde ik niet meer naar leeftijden van mijn dates te vragen. Dit gaf ik openlijk toe aan de eerstvolgende kandidaat met wie ik een gesprek had. ‘Waarom niet?’ antwoordde hij. Leeftijd is maar een getal.’ Zijn inwonende pubers plaagden hem met zijn
ouderdom. Een volgende kandidaat stond aarzelend met zijn deelnamevoucher bij mijn tafel. Hij zei dat
hij vast een vergissing moest hebben gemaakt, klopte zijn tafelnummer wel? Vaderlijk vroeg hij mij naar de reden van mijn single bestaan en deelde mee dat ik het vooral niet moest opgeven. En als ik deze ronde geen beet had, kon ik een volgende keer gratis deelnemen. ‘Om die reden had ik natuurlijk alle kandidaten meteen al moeten weigeren’, dacht ik, ‘want dan kon ik de volgende keer gratis meedoen in een ronde met jongere kandidaten.’ Blijkbaar had ik de oudere mannen nog een kans gegeven.

Band

De laatste deelnemer hees zich tegenover mij op zijn stoel. Zijn naam was Babel. ‘Je bent wel jong hè?’, was zijn eerste reactie. ‘Ja en toch ben ik hier legaal’, zei ik bijdehand. Ik viel immers binnen de categorie. ‘Ik zie er jonger uit.’ In het gesprek zelf was niets te merken van het leeftijdsverschil. Dat ik korte relaties had gehad en hij getrouwd was, maakte volgens hem niets uit. Hij was geen haar beter, vond hij van zichzelf, omdat hij geen lange relatie had vol kunnen houden. Dit schepte een band.

De keuze

Achterin het grand café stond het meisje van de organisatie. Ze nam de ingevulde blaadjes aan. Mijn laatste date liep er als eerste heen en ik volgde hem. ‘Er zitten wel wat jonge mensen tussen dit keer’, hoorde ik hem tegen de organisatie zeggen. ‘Daar heb ik geen invloed op’, verdedigde ze zichzelf. Ik kon wel door de grond zakken. Niet snel daarna stond ik buiten. Ik had een Ja op de kaart bij zijn naam gezet en nu had ik spijt. De uitslag van de speeddate zouden we de volgende dag of die avond al krijgen. Het hield mij die nacht bezig, maar ik kon mijn keuze niet meer bijstellen. Om zes uur ‘s ochtends checkte ik mijn telefoon. Babel was de enige die ik als favoriet had aangemerkt én die met mij op date wilde.
● De naam Babel is gefingeerd

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *