Van jouw Valentijn

Estimated reading time: 3 minuten

In de achttiende eeuw werd gesuggereerd dat de voorganger van Valentijnsdag een Romeins vruchtbaarheidsfeest was; Lupercalia. Namen van ongehuwde vrouwen werden op een briefje geschreven en gehusseld. De ongetrouwde mannen mochten om de beurt blind een briefje met een naam trekken. Jonge mensen werden zo elkaars partner tijdens het feest. Amor fati. Door het lot aan elkaar verbonden.

Is dat goed? Ik heb er zo mijn twijfels over. Maar je weet wel waar je aan toe bent. Dat vind ik altijd nog beter dan: kinderlijk wachtend en smachtend voor de brievenbus gaan liggen, in de hoop dat iemand je liked.

Kicken

Ja, ik had zulke fantasieën als jong volwassene. Misschien had jij ze ook. De kick die het met zich meebracht als iemand een oogje op je had, dan was je hart vervuld. Hij of zij had nu de kans om dat kenbaar te maken.

De veertiende februari was ik er als de kippen bij, zodra de postbode de brieven in de bus deed. Daarna droop ik teleurgesteld af. Weer niets; écht iets voor mij.

Als puber maakte ik mee dat ik op Valentijnsdag tijdens een les Nederlands een rode roos kreeg aangeboden. Deze roos had een begeleidend, anoniem briefje waarop stond: ‘Ik hou van jou, ook al zijn je ogen niet blauw.’ Afzender: ‘Jouw pestende klasgenoten schuin achter je’. Dat van die afzender stond er niet, maar dat werd wel duidelijk door de inhoud ervan. Het klopte niet. Mijn regenboogvlies is toevallig zo blauw als een sterrenhemel bij nacht.

Liefde ziet

Een legende (Legenda aurea) vertelt over Sint-Valentijn, door de Romeinse keizer Claudius II vervolgd omwille van zijn geloof. Claudius II had priester Valentijn overgehaald om zich, onder druk van doodsbedreigingen, te bekeren tot de heidense religie van de Romeinen. Dit liet Valentijn niet gebeuren. Hij probeerde zelfs de keizer over te halen tot het christendom. Om deze reden werd Valentijn ter dood veroordeeld.

Zo is er ook een versie over Valentijn die in de avond voordat zijn doodstraf zich voltrok, een valentijnskaart schreef aan de blinde dochter van de cipier. Was getekend: ‘Van jouw Valentijn.’ Toen zij deze brief ontving, kon ze weer zien en zodoende had ze het briefje gelezen.

Een mooi verhaal. Ik moet dan denken aan geheime briefjes die je vol krabbelde met een kroontjespen, gedoopt in citroensap. Als je zo’n brief op de warme radiator legde, kon je lezen wat er stond.

Ze zeggen dat liefde blind maakt, maar volgens mij opent (ware) liefde je ogen. Liefde ziet jou écht. Daarom is Amor iets moois, toch? Laten we vooral dát koesteren en vieren.

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *