Tango

Deze column over de Argentijnse tango is gebaseerd op een eigen ervaring met deze dans

De Argentijnse tango is een innige dans, waarbij je volledig vertrouwt op je partner. Jaren geleden was ik in de greep van het ‘tangovirus.’ Op de tango dansschool, leerde ik deze dans en mezelf beter kennen. De Argentijnse tango is naar mijn idee meer dan een dans. Het gaat over vertrouwen, overgave en intimiteit. Heel dichtbij iemand zijn, leiden en volgen. Dat is iets waar je in liefdesrelaties ook mee te maken hebt.


In een tangosalon leerde ik als beginner de basispassen en combinatiepasjes. De Argentijnse tango ziet er vloeiend en behoorlijk ingewikkeld uit. ‘Gewoon lopen’, was een meer simplistische omschrijving van de dansleraar. Maar zo eenvoudig vond ik het niet. Als dame liep ik achterwaarts, waarbij ik me liet leiden door de man. Je moet er dan op kunnen vertrouwen dat jouw danspartner je veilig over de drukbezette dansvloer loodst en je niet laat botsen tegen lege ronde tafels en stoelen aan de zijkant.

Geen basis

Dat vertrouwen had ik blijkbaar niet. Ik was zo gewend om mijn eigen boontjes te doppen in dat opzicht, dat ik achterom keek naar de salontafels aan de zijlijn, waar de dansleraar met mij op af stevende, terwijl ik in lange elegante passen achteruit liep. “Jij hebt geen basis”, riep de dansleraar en duwde mij van zich af. Hij had gelijk en vanaf dat moment was de tangoles niet leuk meer.


Toch bleef het kriebelen. Ik wilde leven, dansen, intimiteit, contact. Waar ieder mens van nature behoefte aan heeft. Om als een lotusbloem vanuit de modder naar het licht te groeien.


Een aantal maanden later nam ik tangolessen bij mensen die wat liever waren.

Evenwicht

Die overgave betekent niet dat je als een lappenpop in de armen van die ander bent (die je vervolgens alle hoeken van het zaaltje laat zien). De tango die ik heb gedanst, was waarschijnlijk de Tango salon of Milonga. De dansstijl waarbij kleinere bewegingen worden gemaakt, vanwege de beperkte ruimte in de danssalon. Bij deze stijl is het de bedoeling om niet te veel te leunen op je partner. Het betekent dat je in je eigen midden, in je kracht moet blijven staan. Bij een andere dansstijl, de tango milonguero, neigen danspartners soms zover naar elkaar met hun bovenlichamen, dat ze elkaar nodig hebben om hun evenwicht te behouden.

Op het verkeerde been

Ik kan mij nog herinneren dat mijn danspartner op de dansvloer een instructie van de leraar kreeg om te voelen op welke benen ik stond, vlak voordat hij de eerste beweging naar voren inzette. “Want je moet haar niet over de dansvloer sleuren”, legde de dansleraar aan mijn danspartner uit. Om te peilen hoe ik stond, moest mijn danspartner mij zacht heen en weer wiegen. Sindsdien zeg ik geïrriteerd als iemand me in het leven van alledag bewust of onbewust misleid, dat hij mij op het verkeerde been heeft gezet. Ik wist vanuit de danssalon dat dit niet de bedoeling was. Bij nader inzien denk ik dat dit wel klopt. Jaren later leerde ik in een opleiding dat je eerst mee moet gaan met de beweging van de ander (volgen), om vervolgens iemand met jou mee te kunnen krijgen (leiden).

Praten zonder woorden

Bij de tango is de leider vooral het centrum van de beweging en als volger draai je daaromheen. Ik liet mij sturen door subtiele bewegingen van mijn danspartner. Doordat hij zijn bovenlichaam, voeten en heupen draaide, werd ik als vanzelf een bepaalde richting op geleid. Ik bewoog mee en voerde mijn pasjes uit.

Ocho

Er zijn vaste danspassen die je kunt leren, zodat je als vrouw weet hoe je anticipeert op de moves van je danspartner. Maar omdat ik die nog niet allemaal goed kende, haperde het nogal eens. Het was een kwestie van aanvoelen wat mijn danspartner verwachtte. Ik wist niet wat er ging komen.


Hij legde zijn hand op mijn rug en ik op die van hem. Hij maakte ruimte, door zijn schouder naar achteren te bewegen. Vervolgens ging ik op die uitnodiging in. Toen liet hij mij met een lichte druk van zijn hand in de mijne en de andere hand nog op mijn rug, rondjes om hem heen draaien, linksom en rechtsom. Vervolgens stapte ik vlot over zijn gestrekte been. Het ging vanzelf.


Een keer zwaaide ik spontaan en zonder het te weten met mijn been naar mijn achterwerk en draaide een cijfer acht. “Je maakt een ocho”, zei de dansleraar enthousiast. Het was een spontane beweging geweest, ik wist niet eens waar die vandaan kwam.

Samenspel

In mijn beleving is de tango een op elkaar afgestemd subtiel samenspel van leiden en volgen, waar je jouw danspartner soms een bepaalde richting indraait, waar hij dan weer op in gaat en zo verder. Precies zoals in een liefdesrelatie, waar een misstap ook best eens voorkomt, je per ongeluk op elkaars tenen staat of je partner op het verkeerde been zet.

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *