Fish love

Mijn ex-partner schoof het schermpje van zijn telefoon onder mijn neus. “Fish love”, zei hij. Het was een filmpje van een rabbi met een lange grijze baard. Het filmpje heb ik niet ter plekke bekeken. “Vis is lekker”, voegde mijn vriend er nog aan toe. Ik wist dat hij hier iets mee duidelijk wilde maken… maar ik nam er nog geen notie van.


Thuis bekeek ik de video op mijn laptop. Dr. Abraham Twerski sprak over liefde uit eigenbelang. Je neemt de vis uit het water, snijdt deze in stukken, bakt ‘m en eet ‘m op. Jouw honger is gestild, maar je houdt niet van de vis. Fish love gaat over jezelf. Eigenlijk had dit filmpje een aanleiding moeten zijn voor een goed gesprek tussen mij en mijn knipperlichtrelatie, maar die vis bleef alleen maar spartelen in mijn hoofd.

Eigen aandeel

Ons contact had van beide kanten wel kenmerken van fish love. Jammer genoeg waren we niet in staat om ieder naar ons eigen aandeel te kijken. Ik wist niet goed hoe ik het anders moest doen. Had ik het wel in me om echt van iemand te houden? Ik schrik van deze gedachte, die niet erg liefdevol is. Ik vroeg mij af of ik wel genoeg van hem hield. Waren het niet pure lustgevoelens geweest die mij tot hem hadden aangetrokken? Ik had kennis gekregen van flirten en zo ving ik zijn aandacht. Toch kan ik mijzelf daar niet alleen de schuld van geven. Hij had toegehapt.


Na iedere gezamenlijke maaltijd (vaak bij hem thuis) bedreven wij de liefde. Wij vonden het allebei prettig. Op een gegeven moment ging het mij toch tegenstaan. Konden we het niet gewoon eens bij praten en eten houden zonder aan elkaar te zitten? Ik liet me telkens leiden door mijn hormonen. Ook keek hij regelmatig naar andere vrouwen. Dat op zich is niet erg, maar hij loog over de seksuele geaardheid van een vrouw die hij kende, nadat ik zag hoe zij elkaar bijna opvraten toen hun blikken elkaar kruisten. Toen wist ik genoeg over hun connectie. Dat jokken kon ik niet goed hebben.

Broer

Overigens werd het ‘gat’ van het ontbreken van ‘houden van’ bij hem opgevuld door een gezamenlijke vriendin. Het water stroomt waar het niet gaan kan. Ze beschouwde hem als een broer en hield honderd procent van mijn vriend. Zij toonde dat in woord en gebaar. Hun liefde voor elkaar vond ik prettig voor hem. Ze vertelde mij letterlijk dat hij dit nodig had en toch schopte haar gedrag mij tegen het zere been alsof ik er niet toe in staat zou zijn.

Loslaten

Natuurlijk leer ik van ervaringen over wat liefde is en wat daar niet eens bij in de buurt komt. Liefde heeft denk ik ook met loslaten te maken. Deze man heb ik laten gaan. Ons contact had soms de randen van een scherp mes en daar leed ik onder. En ik kwam erachter dat ik niet genoeg van hem hield. Ik vond dat hij bij een andere vrouw uiteindelijk beter af was. Andersom gunde ik mijzelf die ware affectie ook. Je moet elkaar het beste wensen en niet alleen jezelf.

Pure liefde

Wat is liefde dan? Wat mij betreft is liefde iets voor een ander over hebben. Luisteren, troosten, aandacht en genegenheid geven. Je oprechte waardering uitspreken, vergeving en mededogen, (elkaar kunnen) vertrouwen. Ontvangen is ook een vorm van liefde. Het kan ook puur het gevoel zijn wat er tussen beiden is, zonder woorden. Liefde is oprecht en zonder verwachtingen. Het is de taal van het hart. De ander zien en van iemand houden, zoals ze zijn.


Dit staat mooi op papier. Toch zal ik het mogen toepassen, niet omdat het zo hoort, maar wanneer het kloppend voelt voor mij. Hartstocht/ liefde is namelijk iets wat je af en toe water geeft, omdat vis moet zwemmen.

Leave a Comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *